Podejrzewasz u siebie SIBO? Poznaj jego objawy i sposoby leczenia

Podejrzewasz u siebie SIBO? Poznaj jego objawy i sposoby leczenia

SIBO, czyli zespół rozrostu bakteryjnego jelita cienkiego, występuje w wyniku nadmiernego rozrostu flory bakteryjnej. Powoduje wiele zaburzeń w organizmie, takich jak biegunki, a także prowadzi do zaburzenia wchłaniania i niedoboru składników odżywczych.

Przyczyny zespołu SIBO

Rozpoznanie przyczyny zespołu SIBO jest bardzo trudne. Istnieje wiele stanów, które mogą przyczynić się do jego powstawania, i są to przede wszystkim:

  • zaburzenia odporności,
  • niedokwasota,
  • odmienności anatomiczne,
  • zaburzenia perystaltyki jelit.

W przypadku zaburzeń odporności, szczególnie narażone na zespół SIBO są osoby z obniżonym stężeniem immunoglobuliny typu A (IgA) – głównego przeciwciała w błonach śluzowych. Zaburzenia odporności występują także w przypadku osób po przeszczepach narządów, ze względu na wykorzystywanie leków immunosupresyjnych. Do chorób, które często powodują zespół SIBO, zalicza się także chorobę Crohna, zespół jelita drażliwego, zapalenie trzustki i niewydolność nerek.

Niedokwasota to zaburzenia wydzielania soku żołądkowego, polegające na zwiększeniu pH żołądka, co powoduje większą możliwość rozrostu bakteryjnego. Zwiększenie pH następuje w przypadku osób, które z różnych przyczyn zażywają leki hamujące wydzielanie kwasów żołądkowych.

Zmiany anatomiczne w przewodzie pokarmowym występują dość często, nawet w przypadku zdrowych ludzi. Nie powodują one żadnych negatywnych objawów, jednak w przypadku dużych odchyłów stają się idealnym miejscem do rozmnażanie bakterii. Na zespół SIBO narażeni są również pacjenci po zabiegu usunięcia zastawki krętniczo-kątniczej, która stanowi granicę między jelitem cienkim i grubym. Poprzez jej usunięcie, zwiększa się ryzyko cofania mikrobioty jelita grubego do jelita cienkiego.

W przypadku zaburzeń motoryki przewodu pokarmowego, treść pokarmowa dłużej zalega w poszczególnych odcinkach jelita. Daje to bakteriom możliwość swobodnego namnażania się, co w konsekwencji może prowadzić do zespołu SIBO. Na zaburzenia perystaltyki jelit narażone są szczególnie osoby chorujące na cukrzycę, choroby układu nerwowego, a także celiakię.

Fot. Andrea Piacquadio/Pexels

Objawy zespołu SIBO

W przypadku zespołu SIBO objawy mogą się różnić nasileniem. Mogą występować:

  • wzdęcia,
  • bóle brzucha,
  • biegunki,
  • anemia,
  • uczucie pełności.

Biegunki w przypadku SIBO to tak zwane stolce tłuszczowe. Charakteryzują się tłustą konsystencją i gnilnym zapachem. Spowodowane są poprzez zaburzenie trawienia tłuszczów, przez nadmiar bakterii metabolizujących składniki żółci. Niektóre bakterie, posiadają zdolność zwiększonego rozkładania węglowodanów, co powoduje wzdęcia i gazy. Konsekwencje takich zaburzeń mogą prowadzić do anemii, poprzez niedobory składników odżywczych.

Leczenie zespołu SIBO

Aby leczenie było skuteczne, konieczne jest znalezienie przyczyny rozrostu bakteryjnego. Jeśli jest on spowodowany zmianami anatomicznymi, można stosować leczenie chirurgiczne.

W przypadku zaburzeń perystaltyki jelit, stosuje się leczenie farmakologiczne, przy użyciu agonistów serotoninowych lub erytromycyny. Równie skuteczne mogą być antybiotyki, które działają na bakterie Gram-ujemne. 

W każdym z przypadków, należy kontrolować niedobory witamin i w razie potrzeby je suplementować.

Dieta przy zespole SIBO

Dieta w zespole SIBO odgrywa kluczową rolę i przede wszystkim łagodzi nieprzyjemne objawy. Najczęściej stosowane są takie diety jak:

  • dieta SCD,
  • dieta GAPS,
  • dieta LFD.

Dieta SCD polega na ograniczeniu spożywania węglowodanów złożonych. W diecie SCD unika się zbóż, nabiału, słodzików, przetworzonych warzyw i owoców, a także przetworzonych mięs. Dozwolone w tej diecie są natomiast jaja, ręcznie przygotowywane jogurty, naturalne nasiona i orzechy, miód, a także odpowiednio dobrane świeże mięsa.

Dieta GAPS to nieco zmodyfikowana wersja diety SCD. Jest ona jednak bardziej restrykcyjna, zabrania jedzenia zbóż, cukru, słodzików, warzyw skrobiowych, soków owocowych, nabiału, herbaty, kawy, a także wszelkich produktów przetworzonych.

Dieta LFD wyklucza stopniowo kolejne produkty z założeniem, iż węglowodany łatwo fermentujące mogą drażnić jelita. Dieta polega na dwóch etapach. Pierwszy to eliminacja na okres około 8 tygodni takich produktów, jak pszenica, żyto, jęczmień, rośliny strączkowe, warzywa, owoce, nabiał i słodziki. W drugim etapie natomiast stopniowo rozszerza się dietę pacjenta w zależności od jego tolerancji.

Fot. Polina Zimmerman/Pexels

Napisz komentarz
Napisz komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *